บทที่ 88 ฉันจะทำให้เธอจำไว้ว่า…

"คุณเหมันต์… ได้โปรดฟังฉันสักครั้งได้ไหม…"

เสียงเธอสั่นเครือ น้ำตาหยดลงมาเปียกหมอน แต่แทนที่เหมันต์จะปล่อยมือให้เธอเป็นอิสระ เขากลับตรึงเธอแน่นขึ้น

"น้ำตาเธอไม่ช่วยอะไรหรอกพาฝัน"

ริมฝีปากร้อนกดลงมาที่แก้มของเธอ ก่อนที่เขาจะใช้ลิ้นเลียหยาดน้ำตาของเธอออกไปช้า ๆ

"ฮึก… คนเลว…"

พาฝันสะอื้นไห้ เธอพยายามหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ